دو تا مستند ساز اسرائیلی این هفته با ارائه فیلمی به نام نازا در این دنیایی که امیدوار ماندن بسیار بسیار کار سختی شده، باعث امیدواری و خوشحالی شدند. «نازا» یک مستند بسیار جالب از جنایات دولت نتانیاهو و ارتش ان کشور علیه مردم فلسطین در غزه است. ویژگی این مستند این است که این زن و مرد خودشان اسرائیلی هستند. با ۲۴ افسر اطلاعاتی و نظامی اسرائیلی هم که مصاحبه کردند یهودی و اهل همان کشورند. افرادی که بعضی هایشان هنوز در ارگانهای نظامی خدمت می‌کنند. این مصاحبه‌ها طی سه سال، عمدتن شب‌ها و بر پشت‌بام‌های تل‌آویو انجام شده است. مصاحبه‌شونده ها چهره هایشان معلوم نیست و صداهایشان هم تغییر داده شده است.
این مستند که با استقبال بینظیر مواجه شده از چند منظر جالب است:
۱.نتانیاهو و دولت اسرائیل در چند سال اخیر تلاش کردند چهره ای مخوف، در عین حال منسجم و‌مورد حمایت آحاد مردم از خودشان نشان بدهند. دولتی که به همه جا رخنه میکند، اشراف اطلاعاتی دارد، مو لای درز جنایاتش نمیرود و کل مردم اسرائیل هم پشت او قرار دارد. مستند نازا خط بطلان کشید روی این تصویر.ارتش اسرائیل که به ظاهر خیلی قدر قدرت بود بلافاصله ترسید پس از اکران فیلم با انتشار بیانیه‌ای رسمی، محتوای آن و شهادت‌های افسران اطلاعاتی را «به طور قاطع رد» و تکذیب کرد. نفتالی بنت کف بر دهان اعلام کرد که این فیلم « تهمت خونین و هولناک علیه سربازان اسرائیل» است و از اینکه فیلم‌سازان اسرائیلی این دروغ‌ها را در جهان پخش می‌کنند، ابراز خشم کرد!
یووال آبراهام و ریچل سور (کارگردانان فیلم) از سوی جریان‌های راست‌گرای اسرائیل به «خیانت به وطن» و «یهودستیزی» متهم شدند.
نازا محصول شجاعت انسان‌هایی از درون برجی است که یکی از پیچیده ترین نسل کشی های معاصر را سازمان داده است. از زبان زبده‌ترین واحد اطلاعاتی جهان (واحد ۸۲۰۰) که قد علم کرده و می‌گویند: «من نمی‌توانم با این وجدان زندگی کنم». نازا صدای خبرنگاران شریف، منتقدین سیاسی نتانیاهو و فعالین سیاسی درون اسرائیل است که مخالف کشتار غزه بوده و تحت سانسور شدید قرار دارند.
۲. جالب است که نازا مستندی است که در آن تکیه اسرائیل به هوش مصنوعی و اخرین دستاوردهای دیجیتالی برای کشتار انسانها افشا میشود. اما خوده این فیلم نشان میدهد که تکنولوژی هرچقدر هم پیشرفته و مخوف باشد، باز هم نمی‌تواند وجدان انسانی را به طور کامل خاموش کند. دنیا هر چقدر فریاد میکرد که دهها هزار کودک و زن و انسان بیگناه در غزه کشتار شدند، انقدر موثر نبود که این فیلم از درون ارتش اسرائیل به افشای چگونگی کشتار جمعی انسانها میپردازد.
جالبترین نکته این است که همه تصور میکردند با زندانی کردن چلسی منینگ آمریکایی و سرنوشت دردناک جولین آسانژ در رابطه با زندانی کردن و شکنجه وی به خاطر افشاگری ویکی لیکس از جنایات آمریکا در جنگ عراق، دیگر کسی پا در کفش جولین اسانژ نخواهد کرد. وجدانهای بیدار ادب میشوند. یووال و ریچل از درون مخوف ترین کشتار قرن بلند شدند، افشاگری کردند و مقام ویکی لیکسی التزام به حقیقت را در ارتفاع بالاتری گذاشتند.
یووال آبراهام و ریچل سور با ساخت فیلم «نازا»، عملاً به سخنگوی آن بخش از جامعه، روشنفکران و روزنامه‌نگاران اسرائیلی تبدیل شدند که با سیاست‌های آپارتاید و جنگ‌طلبی دولت خود مخالفند اما صدایشان در رسانه‌های داخلی خفه شده بود.
ارزش کار این دو مستندساز در این است که آن‌ها انحصار روایت دولت بنیامین نتانیاهو را شکستند. دولت اسرائیل همواره در مجامع بین‌المللی ادعا میکرد که ارتشش «اخلاقی‌ترین ارتش جهان» است و جامعه اسرائیل یکپارچه پشت این جنگ ایستاده است. اما وقتی دو کارگردان اسرائیلی، با شهادت ۲۴ سرباز از زبده‌ترین واحدهای نظامی خودِ اسرائیل، به دنیا نشان می‌دهند که این ماشین جنگی چقدر فاسد و بی‌رحم است، دیگر دولت اسرائیل نمی‌تواند مدعی شود که این‌ها «پروپاگاندای خارجی یا عربی» است.این فیلم ثابت کرد که مخالفت با جنایت، مرز و ملیت نمی‌شناسد. کار یووال و ریچل نشان داد که یک انسان، حتی اگر در قلب سیستمی متولد شده باشد که او را به سمت نفرت‌پراکنی هدایت میکند، می‌تواند با تکیه بر اصول اخلاقی و انسانی، روبروی دولت و ارتش خود بایستد تا حقیقت را به گوش جهان برساند. آن‌ها با این کار، تعریف جدیدی از شجاعت مدنی را به نمایش گذاشتند.
۳. آیا یووال و ریچلی در ایران پیدا خواهند شد تا بزرگترین قتل عام تاریخ این کشور را در دیماه بوسیله رژیم جنایتکار جمهوری اسلامی مستند کنند؟ در روزهای هجده و نوزدهم دیماه بر مردم ایران چه گذشت؟ چگونه دهها هزار نفر در عرض چهل و هشت ساعت کشته شدند؟