آنچه روی آنتن صداوسیما پخش شد، فقط یک شوخی زشت نیست؛ نمایش عریان وقاحت رسانهای است که سالهاست از مفهوم انسانیت، سوگ، کرامت و حتی حداقلهای اخلاق عمومی عبور کرده است. اینجا دیگر با پروپاگاندای معمول یا تحریف خبر طرف نیستیم؛ این، وقاحت زنده است.
این شوخیها تصادفی نیست. این زبان رسمی جمهوری اسلامی است که برای بیحسکردن جامعه، باید مرگ را مسخره کند، پیکر جانباختگان را بیارزش نشان دهد و درد را به جوک تبدیل کند. وقتی مرگ عادیسازی نشد، باید تحقیر شود. وقتی جنایت قابل دفاع نیست، باید به لودگی پناه برد.
این برنامهها سندند. سندی از اینکه حکومت نهتنها پاسخگوی خون ریختهشده نیست، بلکه با تمسخر، تحقیر و شوخیهای سخیف، تلاش میکند زخم را عمیقتر کند. صداوسیما به صدای بیرحمی و وقاحت عادتکرده است.
منبع: توانا