بگذار تا بگریم چون ابر در بهاران
کز سنگ ناله خیزد روز وداع یاران
گفتی به روزگاران مهری نشسته بردل
بیرون نمیتوان کرد حتی به روزگاران
شهر قصرشیرین با نخلستانهای زیبا و رود خروشان الوند فرزند دیگری از دست داد: قدرت امیری .این شهر از نظرطبیعت و نیز زیستگاه مسالمت آمیز ادیان گوناگون در کنار هم، ازموقعیت استثنائی و ویژه ای درمیان شهرهای کرد نشین برخوردار است . به این نیز شناخته میشود که نیک سرشتهائ بسیاری چون قدرت را در دامن حود پروراند. قصر شیرین درجنگ دو خودکامه ایران وعراق اولین شهری بودکه زیر توپ و تانک بدل به ویرانه شد و به همت جوانان خود به یکی از نخستین کانون های مقاومت در برابر تهاجم و تجاوز شهرت یافت که قدرت نوجوان از رزمندگان این صف میهنی بود. هراران خانواده دراین شهر بر اثر جنگ ، داغدار عزیزانشان شدند و از آن پس نیز، کم درد نکشید و کم در ماتم از دست دادن فرزندان خود ننشست.
دریغا که روز چهارم مرداد بار دیگر مردم ستمدیده این دیار، سوگواریکی از شایسته ترین و محبوب ترین فرزندان خود شد دراین روز ، قدرت این فرزند خوشنام و دوست داشتنی قصر شیرین درپی مقاومتی چندین ماهه دربرابر بیماری جانکاه، عاقبت با زندگی وداع گفت و نه تنها خانواده و دوستان بلکه همشهریان بسیاری را دراندوه فرو برد.
قدرت ، منش بس انسان دوستانه داشت ودرکنار وظایف خانوادگی و شغلی خودب خش زیادی از وقت خودرا صرف یاری رسانی و مددکاری به هموطنان دور و نزدیک خود می کرد و بیمارانی در بیمارستانها چشم براه محبت وملاقات قدرت می ماندند تا او از راه برسد و محبت ارمغان آورد و نیز پناهندگانی درکمپ های پناهندگی که در انتظار راهنمائی های قدرت بودند و همواره از خدمات و همیاریهای او هم بهره می بردند.
پایداری وتداوم اردوی فرهنگی تفریحی “ریژاو” دراین 26 سال بیش از هرکس دیگر نتیجه ی تلاش ها و پشتکار وبرنامه ریزی های قدرت بود، این اردوکه اغلب میزبان بیش از یکصد نفر بوده و در طی سه روز گردهمائی افزون بر شادی حاضرین از دیدار یکدیگر شب هنگام ها شاهد مراسم موسیقی و رقص وپایکوبی می شد، قدرت شمع مجلس بود و با آوازهای دلنشینی که سر میداد مجلس دوستان را شادی بیشتر می بخشید او مصدا ق همان بود که خود زیر لب داشت “بی همگان بسر شود بی تو بسر نمی شود”
همتای قدرت درصمیمیت ومهمان نوازی ها اما، پروانه همسرمهربان او بود که همه جا بر نور این شمع می افزود. قدرت از بسیاری جهات و بویژه در پرستاری واپسین ایام حیات خود بیش ازهمه مدیون پروانه بود وام دار انسانی که درماه های سخت و توانفرسای اخیر، یک دم نیز آرام و قرار نداشت ، کار و شغل خودرا رها کرد و شبانه روز در کنار بالین همسرش کشیک نشست و قدرت را مهر همسری و دوستی بخشید این زوج مهربان وموفق با یاری یکدیگر بود که توانستند سه فرزند با خصوصیات انسانی همچون خود و موفق در امور تحصیلی تربیت کنند.
با ابرازهمدردی عمیق با پروانه عزیز و نیز فرزندان دلبند ومشترک او و قدرت ، عزیزان مژده، مهسا و آرمین، آرزوی شکیبائی برای آنان در تحمل این درد جانکاه داریم وامیدواریم که این غم بزرگ و سخت و دشوار را با آرامش پشت سر نهند، این اندوه را همچنین به تمام بازماندگان، آشنایان و دوستان قدرت و اهالی قصر شیرین تسلیت میگوییم و به نوبه خود از تمام دوستانی که در روزهای بیماری قدرت او و پروانه را تنها نگذاشتند، سپاسگزاریم.
قدرت ، انسانی آرمان گرا بود و آرمان انسانی اش همانا بهروزی مردم میهنش ایران بود، شرافتمندانه زیست و نیکی برجای گذاشت ، نام وخاطرات شیرین او همواره دریادها خواهد ماند.
زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست
هرکسی نغمه خود خواند و از صحنه رود
صحنه پیوسته به جاست
خرم آن نغمه که مردم بسپارند بیاد
ونغمه محبت قدرت هماره درخاطره ها خواهد ماند